Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Επικαιροτητα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Επικαιροτητα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

2.5.13

Πλατείες υπάρχουν


Ο δήμαρχος Αθηναίων Γ. Καμίνης δεν επέτρεψε σήμερα στην Χρυσή Αυγή να κάνει "Διανομή τροφίμων μόνο για Έλληνες" στην πλατεία Συντάγματος.
(Με τα κωμικοτραγικά επακόλουθα αργότερα, που οδήγησαν μάλλον στον τραυματισμό ενός μικρού κοριτσιού από τον νεοναζιστή Γ. Γερμενή.)

Διάβασα τις απόψεις του Αρκούδου και του Oldboy για το θέμα, και συμφωνώ εν μέρει και με τους δύο. Η κίνηση του δημάρχου να απαγορεύσει ένα συσσίτιο είναι επικίνδυνη. Οποιοσδήποτε έχει δικαίωμα να μοιράσει τρόφιμα, είτε μας αρέσει είτε όχι.

Ωστόσο, υπάρχει μια σημαντική διαφορά. Με το να επιλέξεις ως τόπο του συσσίτιου την πλατεία Συντάγματος, αυτομάτως δίνεις στην ενέργειά σου πολιτικό χαρακτήρα. Μάλιστα, ο οποιοσδήποτε πιθανός φιλανθρωπικός χαρακτήρας που μπορεί να είχε το συσσίτιο, εξανεμίζεται μπροστά στο κραυγαλέο ρατσιστικό μήνυμα που επεδίωξε να περάσει η Χ.Α.

Υπό αυτό το πρίσμα η απόφαση του δημάρχου ήταν σωστή. Κανείς δεν δικαιούται να χρησιμοποιεί την πλατεία Συντάγματος με έναν ψευδοανθρωπιστικό μανδύα για να περάσει το πολιτικό του μήνυμα. Από όποιον χώρο κι αν προέρχεται.

Άλλωστε, όσοι βοηθούν πραγματικά τους συνανθρώπους μας που έχουν ανάγκη ποτέ δεν το διατυμπανίζουν, ποτέ δεν διοργανώνουν διανομές τροφίμων σε μέρη που προδίδουν άλλου είδους σκοπιμότητες.

Θα μπορούσε λοιπόν η Χ.Α. να ζητήσει άδεια να μοιράσει τρόφιμα σε οποιαδήποτε άλλη πλατεία της Αθήνας. Παρόλο που προσωπικά δεν μου αρέσει καθόλου η ρατσιστική λογική του συγκεκριμένου συσσίτιου, δεν θα μπορούσα να ζητήσω από τις αρχές να απαγορευτεί. Αν υπάρχουν πολίτες που δεν θα είχαν πρόβλημα να γεμίσουν το στομάχι τους με τρόφιμα από μια νεοναζιστική οργάνωση, ας το κάνουν. Αθώο δεν θεωρώ κανέναν. Όλοι ξέρουν, κι ας κάνουν πως δεν ξέρουν.

Αλλά όχι στην πλατεία Συντάγματος.


Γ.

25.10.12

Σκουριές: το νέο Κράτος του Τρόμου


Αναδημοσιεύω κι εγώ το κείμενο όπως ακριβώς το βρήκα στο blog του Γιώργου Μαργαρίτη. Είναι σοκαριστικό το μέγεθος της κρατικής βίας ενάντια σε μια ειρηνική διαδήλωση.
Θα κάνω μόνο ένα επιπλέον σχόλιο: Όταν το επίσημο κράτος τρομοκρατεί τους πολίτες του, πλέον δεν εκπροσωπεί κανέναν.
~~~
Χωρίς πολλά, διάβασε όλο το κείμενο για να καταλάβεις τι κάνουν αυτήν ακριβώς τη στιγμή κράτος και Μπόμπολας (το “και” εδώ δε συνδέει δύο διαφορετικές διακριτές οντότητες) στις Σκουριές Χαλκιδικής.
Ακόμα και αν, λέμε, συμφωνείς με την δημιουργία εργοστασίου χρυσού (το οποίο δεν θα δώσει λεφτά στο κράτος, στον πολίτη, σε σένα, αλλά στον Μπόμπολα, ο οποίος αγόρασε μία επένδυση που υπολογίζεται πως θα του αποφέρει γύρω στα 1,5 δις με το αστείο και εξωφρενικό ποσό των 11 εκ.), ακόμα κι αν δε νοιάζεσαι για την οικολογική καταστροφή (δε μιλάμε για 2-3 δεντράκια κομμένα, αλλά για πλήρη οικολογική διάλυση τεράστιας έκτασης και ανεπανόρθωτες ζημιές), ακόμα κι αν δε σε ενοχλεί το γεγονός πως οι διαδικασίες κατασκευής του εργοστασίου έχουν ξεκινήσει χωρίς τις απαραίτητες εγκρίσεις, ακόμα κι αν δεν έχεις πρόβλημα με το γεγονός πως η αστυνομία βρίσκεται στο πλευρό του επιχειρηματία και σαπίζει στον ξύλο τους ειρηνικούς διαδηλωτές, κάτοικους και μη της περιοχής που το μόνο που απαιτούν είναι να μην καταστραφεί το περιβάλλον και η ζωή τους (αντί η αστυνομία να κάνει το ακριβώς αντίθετο όπως θα έπρεπε), διάβασε το και προώθησε το.
~ ~ ~

Με το σοκ από την κόλαση που ζήσαμε χθες στις Σκουριές ακόμα υπερβολικά έντονο, βρίσκομαι μπροστά στον υπολογιστή προσπαθώντας να γράψω ένα “κανονικό” άρθρο. Αδύνατον. Δεν μπορώ να βρω τις εκφράσεις, δεν ξέρω αρκετά σχήματα υπερβολής, άλλωστε όσους υπερθετικούς βαθμούς κι αν χρησιμοποιήσω η πραγματικότητα αυτών που συνέβησαν χθες πάλι θα με ξεπερνάει. Οπότε θα τα γράψω απλά, όπως τα έζησα, και ο καθένας ας βγάλει τα συμπεράσματά του.
Η χθεσινή πορεία στις Σκουριές ήταν ίσως η μεγαλύτερη που έχει γίνει για τα μεταλλεία και σίγουρα μια από της μεγαλύτερες στην ιστορία της Χαλκιδικής. Πολύ πάνω από δυο χιλιάδες άτομα από όλες τις μεριές της Χαλκιδικής και αρκετοί συμπαραστάτες του αγώνα μας από Θεσ/νίκη, Κιλκίς και Θράκη ήρθαν στην Ιερισσό από όπου ξεκίνησε η αυτοκινητοπομπή για τις Σκουριές. Για πρώτη φορά υπήρχε τόσος κόσμος, κυρίως νέοι άνθρωποι, από χωριά εκτός της Ιερισσού, που είναι ο μεγαλύτερος πυρήνας του αγώνα. Μ. Παναγία, Αμμμουλιανή, Ουρανούπολη, Νέα Ρόδα, Μεταγγίτσι, Γομάτι, Ορμύλια, Ν.Μουδανιά, Πολύγυρο, Πλανά, ακομα και άτομα από τα “μεταλλευτικά” χωριά Στρατονίκη, Στάγειρα, Παλαιοχώρι, που αψήφησαν την τρομοκρατία της εταιρείας και ήρθαν να διαδηλώσουν για το βουνό.
Αφήσαμε τα αυτοκίνητα πριν από το “Χοντρό Δέντρο”, τη διασταύρωση δηλαδή από όπου ξεκινάει ο δασικός δρόμος για τις Σκουριές, και από εκεί ξεκινήσαμε την πορεία μας. Μπροστά μας, σε απόσταση περίπου 300 μέτρα βρισκόταν αστυνομικές δυνάμεις και κλούβες, μπροστά από μια μικρή πορεία μεταλλωρύχων που είχε ξεκινήσει  από το Παλαιοχώρι. Δεν ήταν πάνω από 200-250 άτομα. Προχωρούσαν αργά προς το μέρος μας και η αστυνομία δεν τους σταματούσε, απλά τους συνόδευε. Τι ήθελαν άραγε; να χτυπηθούμε; Να έχουμε κανονικό εμφύλιο στην περιοχή; Μετά από λίγο αποχώρησαν, βλέποντας προφανώς το μέγεθος της δικής μας πορείας.
Ο δρόμος στο Χοντρό Δέντρο δεν ήταν κλειστός από ΜΑΤ, όπως άλλες φορές, μάθαμε όμως ότι υπήρχαν τέσσερις διμοιρίες επάνω, στις Σκουριές. Συνεχίσαμε με τα πόδια, άντρες και γυναίκες όλων των ηλικιών, μια μακριά, ειρηνική πορεία 7 χιλιομέτρων μέχρι τις Σκουριές, μέσα στο υπέροχο βουνό μας που θέλουν να καταστρέψουν. Μια μικρή ομάδα από εμάς, γύρω στα 200 άτομα, παρέμεινε στο Χοντρό Δέντρο, για να προσπαθήσει να κρατήσει πίσω τα ΜΑΤ αν επιχειρούσαν επίθεση από το Παλαιοχώρι. Τώρα πια, έχοντας δει την απίστευτη αγριότητα των Ματατζήδων, κάτι τέτοιο ακούγεται μάλλον αφελές.
Όταν φτάσαμε στις Σκουριές αντικρύσαμε ένα τείχος από αστυνομικούς να φράζει το δημόσιο δασικό δρόμο, λίγο μπροστά από τα γραφεία της εταιρείας. Από πίσω οι “πράσινοι” Ματατζήδες και ακόμα πιο πίσω στελέχη της εταιρείας και ασφαλίτες. Για να μην προκαλέσουμε επίθεση μπήκαμε μπροστά οι γυναίκες και τους ζητήσαμε να μας αφήσουν να περάσουμε. Απόλυτη άρνηση. Είμασταν εκεί μπροστά στις ασπίδες φωνάζοντας συνθήματα και προσπαθώντας να μιλήσουμε στους ανέκφραστους αστυνομικούς. Είμαστε οι γυναίκες, οι μανάδες, οι αδελφές και οι κόρες σας και είμαστε εδώ για να προστατεύσουμε τον τόπο μας. Αγωνιζόμαστε για παιδιά μας και για το αύριο. Γιατί μας χτυπάτε; Εσείς τι θα πείτε στα δικά σας παιδιά;
Στα δεξιά μας, σε απόσταση μικρότερη από είκοσι μέτρα από εμάς και από το μπλόκο, άναψε μια φωτιά μέσα στο δάσος. Ένα πυροσβεστικό που ήταν πίσω από την αστυνομία πήγε να τη σβήσει και πολλές από τις γυναίκες έτρεξαν να βοηθήσουν κι αυτές. Αυτό που είδαν ήταν ότι τα ξύλα ήταν στοιβαγμένα σε σωρό, έτοιμα από πριν για να τους βάλει κάποιο χέρι φωτιά. Βγάζει  μάτι η προβοκάτσια. Η γυναίκα που το λέει αυτό στο βίντεο είναι τώρα στο νοσοκομείο του Πολυγύρου, γιατί τα ΜΑΤ της σακάτεψαν το πόδι.
Κάποια στιγμή, όταν κόντευε να πέσει το βράδυ, η διοίκηση της αστυνομίας αποφάσισε ότι ήταν ώρα να τελειώνει μαζί μας και άρχισε η επίθεση. Μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν υπήρχε απολύτως καμμία πρόκληση από τη δική μας πλευρά, ούτε μία πέτρα. Εκτοξεύοντας τεράστιες ποσότητες δακρυγόνων και ουρλιάζοντας “καριόλες” και “πουστράκια”, άρχισαν να κυνηγάνε τους διαδηλωτές χτυπώντας άγρια όσους έμεναν πίσω. Δεν μπορούσα να τρέξω και μπήκα μέσα στο δάσος. Μπήκαν όμως και αυτοί μέσα στο δάσος και βρέθηκα να είμαι μπρούμυτα πάνω στα φύλλα, μέσα σε ένα σύννεφο από δακρυγόνα,  με αφηνιασμένους Ματατζήδες να τρέχουν κι από δεξιά κι απο αριστερά μου. Με είδαν, δε με είδαν, δεν ξέρω, πάντως γλύτωσα. Τους άφησα να περάσουν, πήγα λίγο παρακάτω κι ανέβηκα σ’ένα αγροτικό αυτοκίνητο που μαζευε κόσμο και κατέβαινε προς τα κάτω. Στο ίδιο αυτοκίνητο ανέβηκε και σωριάστηκε στην καρότσα σφαδάζοντας από τον πόνο ένα νέο παιδί, άσχημα χτυπημένο στα πλευρά.
Το άγριο κυνηγητό συνεχίστηκε για τουλάχιστον δυο χιλιόμετρα. Αυτοκίνητα δικά μας ανεβοκατέβαιναν στο βουνό για να κατεβάσουν όλους τους διαδηλωτές. Όταν έφτασα κάτω, στο Χοντρό Δέντρο, είδα ότι είχανε ρίξει κάθετα στο δρόμο ένα μεγάλο πεύκο και του είχανε βάλει φωτιά για να εμποδίσουν την επίθεση από την άλλη δύναμη των ΜΑΤ που περίμενε από τη μεριά του Παλαιοχωρίου. Αν λυπήθηκα για το ένα δέντρο; Όχι φυσικά. Λυπάμαι, κλαίω, για τα δεκάδες χιλιάδες δέντρα που κόβει επάνω στο βουνό η καλή εταιρεία που προστατεύουν τα ΜΑΤ. Σήμερα το πρωί διάβασα στο μπλογκ των υποστηρικτών της εταιρείας τον εξής υποκριτικό τίτλο:  ΣΟΚ! “ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ” ΑΚΤΙΒΙΣΤΕΣ ΕΚΟΨΑΝ ΚΑΙ ΕΚΑΨΑΝ ΔΕΝΤΡΟ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΟΔΟΦΡΑΓΜΑ ΣΤΙΣ ΣΚΟΥΡΙΕΣ . Δεν τους είδα να “σοκάρονται” από τη σφαγή των δέντρων που γίνεται τώρα στις Σκουριές, ούτε από τα τέσσερα μεγάλα δέντρα που έκοψε η εταιρεία για να εμποδίσει την πρόσβαση των διαδηλωτών στις Σκουριές, στην πορεία μας στο βουνό τον περασμένο μήνα.
Βρισκόμασταν συγκεντρωμένοι στο Χοντρό Δέντρο και περιμέναμε να βεβαιωθούμε ότι είχαν επιστρέψει σώοι από το βουνό όλοι οι δικοί μας, όταν είδαμε ΜΑΤ να κατεβαίνουν τρέχοντας από το δασικό δρόμο, τον ίδιο από τον οποίο είχαμε κατεβεί κι εμείς. Η πρώτη αντίδραση ήταν έκπληξη: πώς πρόλαβαν και κατέβηκαν από το βουνό αφού ήταν από πίσω μας και για να φτάσουν στο Χοντρό Δέντρο θα έπρεπε να έρθουν με τις κλούβες; Αργότερα μάθαμε ότι αυτά ήταν “φρέσκα”, ξεκούραστα ΜΑΤ, που είχαν περάσει μέσα από τη Μεγάλη Παναγία και έφτασαν πάνω από το Χοντρό Δέντρο από άλλο δασικό δρόμο.
Αυτή είναι και η τελευταία εικόνα που έχει καταγράψει η κάμερα μου. Τα ΜΑΤ να κατηφορίζουν τρέχοντας. Αυτό που ακολούθησε δεν περιγράφεται. Σα λυσσασμένα σκυλιά χύμηξαν πάνω στον κόσμο που προσπαθούσε να μπει στα αυτοκίνητα και να φύγει, πετώντας δακρυγόνα και χτυπώντας αδιακρίτως. Ποδοπατούσαν ανθρώπους, τραβούσαν γυναίκες από τα μαλλιά, χτυπούσαν με τα γκλομπς πάνω σε χέρια, πόδια, πλάτες. Τα αυτοκίνητα κινούνταν πολύ αργά γιατί ήταν πάρα πολλά και υπήρχαν και πάρα πολλοί πεζοί. Μέσα στον πανικό πολλοί τρακάρανε μεταξύ τους. Οι μαινόμενοι Ματατζήδες τρέχανε ανάμεσα στα αυτοκίνητα, τα χτυπούσαν με τα γκλομπς, σπάγανε τζάμια, ανοίγανε τις πόρτες και τραβούσαν τους ανθρώπους έξω, τους πετούσαν κάτω, τους κλωτσούσαν. Ματατζής άνοιξε την πόρτα του αυτοκινήτου μου και μου φώναξε “Μασκούλα ε; Καριόλα!”, επειδή είχα στο μέτωπο μια χάρτινη μάσκα χειρουργείου κι άπλωσε το χέρι του να με τραβήξει έξω.  Τράβηξα την πόρτα, έβαλα την ασφάλεια και περίμενα να αρχίσει να χτυπάει το αμάξι, αλλά αυτός είχε ήδη φύγει και χτυπούσε άλλο αμάξι.
Είδα με τα μάτια μου μπάτσο να σπάει τζάμι και να πετάει δακρυγόνο ΜΕΣΑ ΣΕ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ. Όλο το εσωτερικο ήτανε μαύρο από τους καπνούς, καπνοί έβγαιναν από τα κλειστά παράθυρα και οι μπάτσοι τράβηξαν έξω τον οδηγό και τον σάπισαν στο ξύλο. Όπως έμαθα, το ίδιο έκαναν και σε άλλα αυτοκίνητα. Ένας οδηγός που του πετάξαν δακρυγόνο μέσα στο αυτοκίνητο, έχασε τον έλεγχο και χτύπησε Ματατζή. Ο άνθρωπος αυτός είναι σήμερα κατηγορούμενος στο αυτόφωρο για “βαριά σωματική βλάβη” του Ματατζή!
Η εντολή προφανώς ήταν “ΤΣΑΚΙΣΤΕ ΤΟΥΣ!” και το μήνυμα προφανές: “ΝΑ ΜΗΝ ΤΟΛΜΗΣΟΥΝ ΝΑ ΞΑΝΑΠΑΤΗΣΟΥΝ ΣΤΟ ΒΟΥΝΟ”. Ο στόχος δεν ήταν απλά να διαλύσουν τη διαδήλωση, αυτό το έχουν ξανακάνει, δακρυγόνα και πλαστικές σφαίρες είναι υπεραρκετά απέναντι σε ανθρώπους που δεν είναι εξοπλισμένοι να τα αντιμετωπίσουν. Η επίθεση των ΜΑΤ στους διαδηλωτές που έφευγαν ήταν οργανωμένο δολοφονικό σχέδιο, δεν υπάρχει άλλος τρόπος να το περιγράψω, αν αυτά τα αφιονισμένα κτήνη είχαν όπλα είναι σίγουρο ότι θα τα είχαν χρησιμοποιήσει.
Έγιναν 15 συλλήψεις, τυχαίες συλλήψεις, δηλαδή όποιον κατάφερναν να πιάσουν. Το βράδυ στον Πολύγυρο, ο Διοικητής της Αστυνομίας, Ταξίαρχος κ. Παπουτσής, πήγε στο Νοσοκομείο Πολυγύρου όπου βρίσκονταν πολλοί από τους χτυπημένους διαδηλωτές και ζητούσε ονόματα. Οι γιατροί, προς τιμήν τους, επικαλέστηκαν το ιατρικό απόρρητο και δεν έδωσαν ονόματα. Χούντα.
Η λέξη “Χούντα” δεν έρχεται τυχαία στο μυαλό. Σήμερα δικάζονται στον Πολύγυρο οι 15 συλληφθέντες με την αυτόφωρη διαδικασία και με την κατηγορία της “στάσης”, δηλαδή της βίας κατά του Κράτους. Άρθρο 170 του Ποινικού Κώδικα. Η κατηγορία αυτή έχει να απαγγελθεί από την εποχή της Χούντας.
Στάση; Στάση εναντίον του Κράτους; Είναι η ιδιωτική εταιρεία το “Κράτος”; Είναι ο Μπόμπολας το “Κράτος”;
Τότε ένοχοι αυτού του εγκλήματος είμαστε όλοι. Οι 2500 άνθρωποι που ήμασταν χθες στις Σκουριές και η πλειοψηφία των κατοίκων της περιοχής μας που, αντίθετα από ότι λέει η προπαγάνδα, είναι ενάντια στα σχέδια της εταιρείας. Όλοι οι άνθρωποι που γνωρίζουν για το έγκλημα που πάει  να γίνει, συμπαραστέκονται στον αγώνα μας και αν βρίσκονταν στη Χαλκιδική θα ήταν σίγουρα μαζί μας στο βουνό. ΟΛΟΙ.
Αν αυτό είναι το “Κράτος” μας, τότε ναι, είμαστε όλοι ένοχοι “στάσης”.
~ ~ ~
Ενδεικτικό άρθρο της απίστευτης βαρβαρότητας: http://www.left.gr/article.php?id=10446
Για περισσότερα: http://antigoldgreece.wordpress.com

11.10.12

Η σειρά σου

Υπάρχει κάτι που βασανίζει το μυαλό μου αρκετούς μήνες τώρα, σήμερα όμως έφτασε ο κόμπος στο χτένι.

Απόψε το βράδυ, ο Μανώλης Β. πήγε στο θέατρο Χυτήριο να παρακολουθήσει τις εξελίξεις στην διαδήλωση κατά της παράστασης Corpus Christi, όπου ξυλοκοπήθηκε από έναν βουλευτή και άλλα μέλη της Χρυσής Αυγής, ενώ οι παρόντες αστυνομικοί έκαναν τα στραβά μάτια:

Διαβάστε εδώ, ή ακολουθήστε τα αυθεντικά tweets του Μανώλη εδώ.

Τα πιο σημαντικά:


Η κατάσταση δεν πάει άλλο. Ο Μανώλης θα μπορούσε να είναι ο οποιοσδήποτε από εμάς. Πρέπει να αντιδράσουμε. Πώς όμως;

Προσωπικά θεωρώ τη βία ύστατη λύση και δεν πιστεύω ότι έχουμε φτάσει ακόμα εκεί. Τα τελευταία χρόνια όμως παρατηρώ κάτι άλλο. Κάτι πολύ απλό που όλοι μπορούμε να κάνουμε.

Στην ψηφιακή εποχή, στην εποχή του ίντερνετ, το πιο εύκολο πράγμα είναι να δηλώσεις τη διαφωνία σου (ή τη συμφωνία σου) με κάτι. Και μάλιστα κατευθείαν στην πηγή του προβλήματος. Πάμπολλες καμπάνιες διαμαρτυρίας από περιβαλλοντικές, φιλοζωικές και οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων έχουν αποδειχθεί πετυχημένες γιατί ο κόσμος μίλησε. Έστειλε χιλιάδες email. Αντέδρασε.

Το πρόβλημα είναι όταν δεν αντιδράς. Όταν μένεις βουβός. Κανείς δεν σε υπολογίζει.

Μέχρι στιγμής η e-αντίδρασή μας περιορίζεται στο να τα συζητάμε μεταξύ μας, να τα ανεβάζουμε στα blog μας και να τα μοιράζουμε στο facebook. Νομίζω ήρθε η ώρα αυτή η αντίδραση να γίνει πιο στοχευμένη.

Έχουμε πρόβλημα με την συμπεριφορά της αστυνομίας; email και τηλέφωνα στην αστυνομία.
Έχουμε πρόβλημα με τη στάση κάποιου υπουργού/βουλευτή; email και τηλέφωνα στο γραφείο του.
Έχουμε πρόβλημα με τη λειτουργία της Βουλής; email και τηλέφωνα στον πρόεδρο της Βουλής.
Έχουμε πρόβλημα με την απόφαση κάποιου δικαστή; email και τηλέφωνα στον ίδιο.
κλπ κλπ...

Ζητάμε εξηγήσεις, τι σκοπεύει να κάνει, δηλώνουμε πόσο νευριασμένοι/απηυδισμένοι/κλπ είμαστε και ότι περιμένουμε απάντηση. (Κι ό,τι άλλο θέλει ο καθένας.)

Από την άλλη, έκανε κάποιος από αυτούς (ή άλλος) κάτι καλό, κάτι που πιστεύουμε ότι πρέπει να επιβραβευθεί μες στην σαπίλα που μας περιτριγυρίζει; Οφείλουμε να του δείξουμε τη συμπαράστασή μας. Να ξέρει ότι δεν είναι μόνος.

Θα μου πεις, θα πιάσουν όλα αυτά;

Εγώ πιστεύω πως ναι. Κάποιον αντίκτυπο θα έχουν, δεν μπορεί. Κανείς δεν μπορεί να κάνει ότι δεν βλέπει όταν χιλιάδες πολίτες διαμαρτύρονται. Αλλά και πάλι, τι έχουμε να χάσουμε; Ας χρησιμοποιήσουμε λοιπόν την τεχνολογία υπέρ μας.

Στην πράξη τώρα: 
Για το περιστατικό που ανέφερα στην αρχή, εγώ έκανα τα εξής: Έστειλα email στην ΕΛ.ΑΣ. (press@astynomia.gr), ρωτώντας τους τι σκοπεύουν να κάνουν. Έστειλα ερώτηση και στο twitter της ΕΛ.ΑΣ. (https://twitter.com/hellenicpolice).

Αύριο σκοπεύω να βρω email της Εισαγγελίας Αθηνών, για να ρωτήσω τι σκοπεύουν εκείνοι να κάνουν για την υπόθεση. (Από όσο ξέρω στον ξυλοδαρμό ασκείται αυτεπαγγέλτη δίωξη.)

Και θα συνεχίσω να ενημερώνομαι και να ενημερώνω από το blog, το facebook και το twitter όσους μπορώ, όσο μπορώ.

Σειρά σου.


Γ.

3.10.12

Η Επιβολή της Νομιμότητας

Διάβασα σε αυτό το κείμενο του Αρκούδου: Ξέρει, και δεν ενοχλείται. (είναι εξαιρετικό, διαβάστε το)

αυτό το δελτίο τύπου του Υπ. Προστασίας του Πολίτη (ολογράφως για να μην ξεχνάμε και τον Όργουελ),

που απαντά σε ερώτηση βουλευτών για αυτό το γεγονός.

Πέρα από όσα σχολιάζει ο Αρκούδος, το μάτι μου έπεσε σε αυτή τη φράση:

"Ο ελληνικός λαός, με την ωριμότητα που επιδεικνύει, απαιτεί την επιβολή της νομιμότητας προς πάσα κατεύθυνση."

Πολλά μπορεί να πει κανείς για την συγκεκριμένη πρόταση, αλλά εγώ θα επικεντρωθώ σε ένα.

Γιατί "την επιβολή της νομιμότητας";

Γιατί επιβολή και όχι εφαρμογή; Η νομιμότητα επιβάλλεται; Μια πολιτισμένη κοινωνία δεν αρκείται στην εφαρμογή των νόμων; Και πώς θα γίνεται αυτή η επιβολή;

Δεν είναι η πρώτη φορά που ακούω την συγκεκριμένη φράση τον τελευταίο καιρό, η συχνότητα με την οποία επαναλαμβάνεται όμως έχει αρχίσει και με προβληματίζει.

Είναι μια λέξη που περιέχει βια, που προϋποθέτει βια. Είναι μια λέξη που υποσυνείδητα σε κάνει να σφιχτείς, να αμυνθείς. Ίσως και να φοβηθείς. Όχι απαραίτητα επειδή κάτι θα συμβεί σε σένα, αλλά επειδή κάπου κάτι βίαιο θα συμβεί σε κάποιον.

Η χρήση της λέξης δεν είναι τυχαία, δεν μπορεί να είναι τυχαία όταν τα κείμενα αυτά στήνονται λέξη προς λέξη από επαγγελματίες προπαγανδιστές. Συνεισφέρει στη δημιουργία ενός κλίματος φόβου, που δηλητηριάζει την (τωρινή και την αυριανή) καθημερινότητά μας.

Στο μυαλό μου η "επιβολή της νομιμότητας προς πάσα κατεύθυνση" αντικαθίσταται από τη φράση "ξύλο προς πάσα κατεύθυνση". "Ωμή βια προς πάσα κατεύθυνση." "Τσάκισμα σε όποιον τολμήσει να αμφισβητήσει ό,τι εμείς θεωρούμε ότι βρίσκεται κάτω από την λέξη "νομιμότητα"". Άλλωστε εμείς καθορίζουμε τι είναι νόμιμο.

Με το κοινωνικό χάος προ των πυλών δεν είναι περίεργο που η κρατική βια εντείνεται. Άσχετα αν αυτό είναι βλακώδες και - όπως έχει αποδείξει η ιστορία - αυτοκαταστροφικό. Δεν τους νοιάζει όμως. Άλλος είναι ο στόχος τους.

Η επίσης προπαγαδιστική (και εμετική) εξίσωση της ναζιστικής Χρυσής Αυγής με τον ΣΥΡΙΖΑ και οι συγκρίσεις με τη Γερμανία κατά την άνοδο του Ναζισμού δείχνουν πως ακόμα και η ιστορία - αντί να διδάξει - χρησιμοποιείται με στόχο το κομματικό - λάθος - το ταξικό όφελος. Διαστρεβλώνεται για να διατηρήσει τα προνόμιά της η μικρή μερίδα "συμπολιτών" μας που τόσα χρόνια είχε την εξουσία. (Ίσως κι από πάντα.) Την πραγματική εξουσία. (Αν αναρωτιέστε ποιοι είναι, το πιο αντιπροσωπευτικό δείγμα βρίσκεται στην περίφημη πλέον λίστα που είχε "ξεχάσει" στο αρχείο του ο Βενιζέλος.)

Είναι προτιμότερο για αυτούς να μας βάλουν να φαγωθούμε μεταξύ μας γιατί έτσι κερδίζουν χρόνο. Δεν μπορώ να καταλάβω όμως τι σκέφτονται, αν σκέφτονται, για μετά. Όσο κι αν μεταθέσουν την ημερομηνία λήξης, κάποια στιγμή αυτή θα φτάσει. 

Δεν μου αρέσει καθόλου το πού οδηγούμαστε.

7.6.12

Το πιο σημαντικό

Το πιο σημαντικό στο βιντεάκι της επίθεσης Κασιδιάρη σε Κανέλλη και Δούρου, λέγεται στην αρχή και δυστυχώς αγνοήθηκε εξαιτίας των μπουκέτων που ακολούθησαν.

Με το που αρχίζει το βίντεο, ο Κασιδιάρης λέει:

"Εμείς είμαστε οι μόνοι που έχουμε παίξει ξύλο με τους χωροφύλακες. Ο ΣΥΡΙΖΑ βγαίνει και λέει για αφοπλισμό των ΜΑΤ, αλλά πάντα από πίσω κοιτούσε."

Παραδέχεται δηλαδή ότι τα επεισόδια στις διαδηλώσεις τα προκαλούσαν μέλη της Χ.Α.! Ο εισαγγελέας, τι έχει να πει για αυτό;


Αφιερωμένο σε όλους όσοι τα τελευταία χρόνια σε κάθε επεισόδια έβγαιναν και κατηγορούσαν τον ΣΥΡΙΖΑ ως υπεύθυνο.


Γ.


Υ.Γ. Και μια διαπίστωση. Σχεδόν 1 στους 2 ΜΑΤατζήδες ψήφισε Χ.Α. Σύμφωνα με τον Κασιδιάρη, οι Χρυσαυγίτες δέρνονταν τακτικά με τα ΜΑΤ. (Για την ακρίβεια, διεκδικεί και την αποκλειστικότητα.) Δηλαδή Χρυσαυγίτες έδερναν Χρυσαυγίτες. Είμαι ο μόνος στον οποίο φαίνεται λιγάκι στημένο όλο αυτό;

2.11.11

Δημοψήφισμα

Είσαι οδηγός λεωφορείου σε δρόμο που οδηγεί σε γκρεμό. Έχεις ξηλώσει την όπισθεν, το λεωφορείο μπορεί να πάει μόνο μπροστά. Πρέπει λοιπόν να βρεις τρόπο να περάσεις πάνω από τον γκρεμό και να συνεχίσεις το δρόμο σου.

Συγκεντρώνονται οι φίλοι και συνάδελφοί σου, φέρνοντας μαζί τους γνωστούς τους μηχανικούς που ξέρεις ότι ήταν υπεύθυνοι για έργα όπως το γεφύρι της Άρτας, ο πύργος της Πίζας και ο πύργος της Βαβέλ. Σου λένε ότι αρκεί να αφαιρέσεις τις άχρηστες (για αυτούς κι εσένα) αποσκευές από τους επιβάτες και να πάρεις αρκετή φόρα. Και θα φτάσεις απέναντι.

Εμφανίζονται κάποιοι μηχανικοί ανάμεσα στους επιβάτες και λένε ότι αυτό είναι αδύνατον, όση φόρα κι αν πάρεις δεν θα είναι αρκετή, το λεωφορείο είναι πολύ βαρύ, θα χρειαστεί τουλάχιστον μια ράμπα για να πάρει το λεωφορείο ύψος...

Αποφασίζεις να ακούσεις τους πρώτους χωρίς να ρωτήσεις κανέναν από τους επιβάτες. Πετάς αυθαίρετα όσες αποσκευές δεν σου γεμίζουν το μάτι και ξεκινάς.

Πηδάς.

Στα μισά του άλματος συνειδητοποιείς ότι δεν πρόκειται να φτάσεις απέναντι. Διαμαρτύρεσαι στους επβάτες ότι παράφαγαν στην τελευταία στάση. Μιλάς πάλι με τους συναδέλφους σου και αποφασίζεις πάλι χωρίς να ρωτήσεις κανέναν να πετάξεις και τις υπόλοιπες αποσκευές αλλά και μερικούς επιβάτες για να ελαφρύνει το λεωφορείο.

Λίγο μετά αντιλαμβάνεσαι ότι ούτε τώρα θα φτάσεις απέναντι και παραδέχεσαι ότι το λεωφορείο είναι πολύ βαρύ για αυτό το άλμα. Η μόνη λύση είναι να αρχίσεις να ξηλώνεις κομμάτια του λεωφορείου (καθώς και να πετάξεις τα δέματα που οι συνάδελφοί σου σου είχαν δώσει να περάσεις απέναντι και εσύ ως τώρα τα φύλαγες ως κόρη οφθαλμού). Μιλάς με τους συναδέλφους σου. Τελικά συμφωνείτε να ξεκινήσει το ξήλωμα, αλλά όλοι σου ζητάνε να παραδώσεις το τιμόνι σε αυτούς.

Γυρνάς λοιπόν προς τους επιβάτες και ρωτάς:
"Τι θέλετε να κάνουμε; Να αρχίσουμε να ξηλώνουμε μήπως και σωθούμε, χάνοντας πλήρως τον έλεγχο της πορείας μας, ή να συνεχίσουμε έτσι κι όπου πέσουμε;"

Ε, τώρα που ρωτάς, μια απάντηση μου έρχεται στο μυαλό:

"Άντε και γαμήσου".


Γ.

31.10.11

"Έχει διαδήλωση αύριο;"

Την Πέμπτη 27 Οκτωβρίου το απόγευμα, συζητάω με έναν φίλο στο δρόμο.

Μου λέει: "Και πώς θα πάμε αύριο στο θέατρο που το κέντρο θα είναι κλειστό; Από εθνική;"

Απαντάω: "Ναι. Αλλά γιατί θα είναι κλειστό το κέντρο; Έχει διαδήλωση;"

Με κοιτάει με ένα βλέμμα απορίας και κατανόησης και λέει: "Παρέλαση..."


...Τελικά είχε διαδήλωση.


Γ.


Υ/Γ. Α, να μην ξεχάσω, για όλα φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ...

22.3.11

Η Οδύσσεια του Εμμανουήλ Κάκαρη

Αντιγράφω από τον Πιτσιρίκο:


Ο Εμμανουήλ Κάκαρης κρατείται κάτω από απάνθρωπες και εξευτελιστικές συνθήκες σε φυλακές στη Τζέντα της Σαουδικής Αραβίας από τις 7 Μαρτίου του 2011, χωρίς να εκτίει επιβληθείσα ποινή για ποινικούς λόγους. Παρακαλώ διαβάστε το τρισέλιδο έγγραφο και προωθήστε το, ώστε να ευαισθητοποιηθούν οι αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες στην Ελλάδα και να βοηθήσουμε το συνάνθρωπό μας. Παρακαλώ τους μπλόγκερ που θα το ήθελαν -όπως και τους δημοσιογράφους των ενημερωτικών σάιτ- να αναδημοσιεύσουν την επιστολή. Ευχαριστώ.


21.2.11

Σουρεαλισμός

"Γνωρίζετε, βεβαίως, ότι ο λαός δεν ψηφίζει μόνον με κριτήριο τα Οικονομικά, την Κρίση και το Δ.Ν.Τ. Καταδικάζει και όσους, ενώ πρέπει και μπορούν, αδιαφορούν, αδυνατούν ή και αρνούνται να ελέγξουν και τιμωρήσουν εκείνους, που ασεβώς εγκληματούν σε βάρος του Έλληνα πολίτη, και του συνταγματικά προστατευόμενου δικαιώματός του για αντικειμενική ενημέρωση.
Έστω και τώρα, λάβετε μέτρα Κύριε Υπουργέ. Προστατέψτε, ό τι Εσείς κρίνετε ότι πρέπει – και μπορεί ακόμη – να προστατευθεί από την απέραντη βλακεία μερικών υπαλλήλων οι οποίοι, θεωρώντας ότι… «έτσι πρέπει να κάνουν», ασελγούν σε βάρος της νοημοσύνης όλων μας!"

Ποιος τα λέει αυτά; Αυτός:

Επιστολή του Ερασιτέχνη ΠΑΟ για τη μετάδοση της ΕΡΤ


Ο λόγος; Εδώ:

Ομίχλη διαρκείας στο ελληνικό πρωτάθλημα


Εγώ; Απλά δεν έχω λόγια...


Γ.

31.5.10

"Συγγνώμη, μήπως μπορώ να μάθω τι κάνατε με τους πολίτες μου;"

("Τους οποίους απαγάγατε νύχτα μαζί με το πλοίο τους σε διεθνή ύδατα;")

Αιματηρό ρεσάλτο Ισραηλινών στο «στολίσκο της ελευθερίας»

Ο Έλληνας αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών ανακοίνωσε ότι "αυτή την ώρα προέχει η ασφάλεια των Ελλήνων πολιτών και η επιστροφή τους στην πατρίδα" και "το Ισραήλ έχει υποχρέωση να μας προσφέρει όλες τις απαραίτητες πληροφορίες".

Μια στγμή ρε παιδιά. Τα σκάφη ήταν σε διεθνή ύδατα, κι επομένως ήταν έδαφος της χώρας στην οποία ανήκουν (είτε ελληνικά είτε τουρκικά). Σε ό,τι μας αφορά άμεσα, η έφοδος των Ισραηλινών και η κατάληψη των ελληνικών πλοίων είναι κατοχή εδάφους ξένης χώρας.

Δεν θα έπρεπε το Υπ.Εξ. μας να απαιτήσει (όχι να ζητήσει, να απαιτήσει) την άμεση απελευθέρωση των Ελλήνων πολιτών και των ελληνικών πλοίων;

Παρεμπιπτόντως, για τον ίδιο ακριβώς λόγο οι επιβάτες των πλοίων είχαν το δικαίωμα (και ίσως την υποχρέωση) να υπερασπιστούν το πλοίο τους και τη σωματική τους ακεραιότητα. Δηλαδή έπρεπε να πετάξουν τους Ισραηλινούς στη θάλασσα. Ήταν επιλογή τους να αντισταθούν ειρηνικά (οι περισσότεροι τουλάχιστον). Οι πειρατές, είτε Σομαλοί είτε Ισραηλινοί, δεν παύουν να είναι πειρατές.

Σχετικά με τις πληροφορίες, δεν θα έπρεπε το ελληνικό κράτος να φροντίσει να είναι ενήμερο έτσι κι αλλιώς; Θα είναι οι πληροφορίες του Ισραήλ αξιόπιστες; (Για την ώρα πάντως κινούνται στα πλαίσια της προπαγάνδας.)

Και πάλι, αν θες να λέγεσαι σοβαρή χώρα, δεν ζητάς πληροφορίες. Απαιτείς εξηγήσεις.


Γ.

6.5.10

Ποιος (δεν) φταίει;

(Κατήφορος)

φωτο: TVXS

Χτες το βράδυ ήμουν οργισμένος, αλλά σχετικά ήρεμος. Τώρα, που έχουν επιβεβαιωθεί κάποια πράγματα, τα έχω πάρει στο κρανίο.


Από τη μια έχουμε μια ομάδα κουκουλοφόρων, της οποίας οι ενέργειες πάντα αποπροσανατολίζουν από την ουσία, ακυρώνουν τον αγώνα και τη διαμαρτυρία χιλιάδων ανθρώπων (μέσα στους οποίους κρύβονται, οι τσάμπα μάγκες) και διευκολύνουν απίστευτα την εκάστοτε εξουσία.
Είτε είναι εντελώς ηλίθιοι και δεν καταλαβαίνουν τι κάνουν είτε είναι βαλτοί από το οργανωμένο (παρα)κράτος, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Δεν ξέρω αν μπορώ (ή αν πρέπει) να τους ξεχωρίζω πλέον.
Για τους δεύτερους δεν έχει νόημα να γράψω, αυτός είναι ο λόγος ύπαρξής τους, αυτή είναι η "δουλειά" τους. Προβοκάτορες.
Όσο για τους πρώτους, οι άνανδρες ενέργειές τους είναι πάντα καταδικαστέες. Αν ήταν μάγκες, θα πήγαιναν μπροστά, μόνοι τους, χωρίς την κάλυψη του πλήθους, με κουκούλες ή χωρίς, δεν με απασχολεί, να χτυπηθούν με τα ΜΑΤ, ή όποιον άλλο θεωρούν εχθρό. Αν ήταν μάγκες, δεν θα έσπαγαν βιτρίνες ή στάσεις απλά και μόνο επειδή δεν κατάφεραν να σπάσουν την τζαμαρία μιας τράπεζας. Αν ήταν μάγκες, δεν θα έβαζαν φωτιά σε ένα απροστάτευτο (και ασφαλισμένο) κτίριο, είτε ήξεραν ότι υπάρχουν άνθρωποι μέσα είτε όχι.

Από χθες κάποιοι από αυτούς είναι και δολοφόνοι. Η πυρκαγιά στην τράπεζα ήταν οργανωμένος εμπρησμός. Είχε προσχεδιαστεί και εκτελέστηκε με ακρίβεια. (Και επιπλέον θυμίζει τον τρόπο που καίνε οι τραμπούκοι ανεγκέφαλοι χούλιγκανς ο ένας τα γραφεία συνδέσμων του άλλου.)

Δεν υπάρχουν δικαιολογίες. Θέλω να τους δω να συλλαμβάνονται και να πηγαίνουν φυλακή. (Και αυτό το λέει η ήρεμη πλευρά μου. Γιατί η οργισμένη...)

Όπως επίσης θέλω να δω την στάση του ευρύτερου αντιεξουσιαστικού χώρου, που τους παρέχει κάλυψη τόσα χρόνια.


Αλλά αυτή είναι η μια πλευρά.

Γιατί από την άλλη έχουμε μια τράπεζα. Και το κτίριο και την επιχείρηση.

Πλέον επιβεβαιώνεται από διάφορες πηγές ότι το κτίριο δεν είχε έξοδο κινδύνου, δεν είχε εγκεκριμένο σύστημα πυρασφάλειας και δεν είχε άθραυστα τζάμια (όπως αποδείχτηκε). Επιπλέον, οι υπάλληλοι είχαν απειληθεί με απόλυση αν έφευγαν και ήταν κλειδωμένοι μέσα για την ασφάλειά τους. Για την ασφάλειά τους!

Το επαναλαμβάνω γιατί δεν το χωράει ο νους μου: Ένα κτίριο με μια μόνο έξοδο, είχε αυτήν την έξοδο κλειδωμένη!

Ωστόσο, αυτό που με προβληματίζει και με εξοργίζει περισσότερο είναι η στάση του εργοδότη. Ήξεραν, και δεν μπορούν να αρνηθούν ότι ήξεραν, πως η συγκεκριμένη τράπεζα είχε πολύ μεγάλες πιθανότητες να είναι στόχος χθες. Και ήξεραν ότι σε μια ενδεχόμενη επίθεση οι υπάλληλοί τους δεν θα ήταν ασφαλείς. Κι όμως δεν τους άφησαν να φύγουν. (Προφανώς όχι κλείνοντας πόρτα, αλλά με την απειλή απόλυσης.)

Το τραγικό είναι πως από την ώρα που ξεκίνησε η επίθεση στην τράπεζα μέχρι την εξάπλωση της φωτιάς, υπήρχε λίγος χρόνος. Ίσως όχι πάνω από 5 λεπτά, αλλά υπήρχε. Αν μια από τις παραπάνω παραμέτρους ήταν διαφορετική, θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί οι θάνατοι. Αν, αν, αν...

Το ερώτημα τώρα είναι γιατί η τράπεζα, ο εργοδότης, δεν τους προστάτεψε; Γιατί τους άφησε εκεί ως υποψήφιες Ιφιγένειες; Δεν μπορώ να φανταστώ, δεν μπορώ να μπω στη θέση του εργοδότη που αδιαφορεί για τους υπαλλήλους του. Μπορεί μιας μέρας δουλειά να ζυγιστεί με το ρίσκο απώλειας μιας ανθρώπινης ζωής;


Και η (κανονική) αστυνομία πού ήταν; Γιατί δεν υπήρχε ούτε μια διμοιρία των ΜΑΤ στη γύρω περιοχή; Μια διμοιρία θα ήταν αρκετή για να τους προλάβει πριν σπάσουν το τζάμι. Πριν ρίξουν την βενζίνη (ή ό,τι άλλο ήταν). Πριν ρίξουν τις μολότωφ.
Η στάση της αστυνομίας χθες θυμίζει την αντίστοιχη του Δεκέμβρη του 2008. Για 2 ημέρες άφησαν την Αθήνα απροστάτευτη στα χέρια οποιουδήποτε βάνδαλου, ώστε στο μεταξύ η κοινή γνώμη να ζητήσει "μόνη της" από την αστυνομία να ελέγξει το χάος, "με κάθε κόστος." Όπως και έγινε. Το ίδιο πάει να γίνει και τώρα.

update: Πηγαίνωντας να αφήσω ένα λουλούδι μπροστά στην τράπεζα πριν πάω στο Σύνταγμα, συνειδητοποίησα πόσο κοντά είναι τράπεζα στην οδό Κοραή. Όποιος έχει κατέβει σε 1-2 μεγάλες πορείες τα τελευταία χρόνια, ξέρει ότι στον πεζόδρομο της Κοραή, γωνία με τη Σταδίου, υπάρχουν πάντα 1-2 διμοιρίες. Καθώς και 1-2 στον δρόμο απέναντι. (θα ανεβάσω και φωτό όταν επιστρέψω στην Αθήνα.) Από εκείνο το σημείο προλάβαιναν τους κουκουλοφόρους πριν σπάσουν καν το τζάμι. Την Τετάρτη 5/5 γιατί δεν ήταν εκεί;

update του update (10/5): Αντί για φωτογραφία λινκάρω το βίντεο που ανέβασε ο Έλικας από την πορεία: ATHENS, 5/5/10 Στο βίντεο φαίνεται ότι το κομμάτι της πορείας που ήταν ο Έλικας είχε γύρω του ΜΑΤατζήδες. Ειδικά γύρω στο 1:05 και μετά θα δείτε ότι στο κάτω μέρος του πεζόδρομου της Κοραή υπάρχει μια ατελείωτη σειρά από ΜΑΤ. Όταν όμως περάσαμε εμείς λίγο αργότερα (πρέπει να ήταν 10-15 λεπτά μετά) δεν υπήρχε κανείς τους. - Τέλος update.


Επομένως, η τράπεζα έδειξε εγκληματική αμέλεια, η αστυνομία (σκόπιμα;) ολιγώρησε και μια ομάδα φασιστόμουτρων οργάνωσε έναν εμπρησμό και διέπραξε μια ομαδική ανθρωποκτονία.

4 άνθρωποι πέθαναν, ο ένας μάλιστα πριν γεννηθεί. Γιατί;

Για να σπάσει η κυβέρνηση το κύμα των αντιδράσεων απέναντί της; Για να διώξει τον κόσμο από τις διαδηλώσεις; Για να φύγει η συζήτηση από τα νέα μέτρα και ο νόμος να ψηφιστεί άρον άρον;

Για να βγει ο Βγενόπουλος, ως νέος Πεισίστρατος στην αγορά και να κάνει δηλώσεις; (αλλά διάβασε εδώ και δες το βίντεο στο τέλος)

Για να χαρούν ορισμένα μαλακισμένα που νομίζουν ότι έτσι κάνουν "επανάσταση";

Γιατί;


Γ.


Υ.Γ.1 Να δω τι θα γίνει σήμερα...

Υ.Γ.2 Διαβάστε και το σχετικό κείμενο του zaphod: Tι να πει κανεις;

Υ.Γ.3 Ο Στάθης τα γράφει καλύτερα από μένα: Ναυτίλος

Υ.Γ.4 Γιατί γράφω τέτοια κείμενα, αφού με χαλάνε...

Για την Αγγελική

(Γιατί;)


Μετά τα σημερινά (5/5/10) γεγονότα, ήθελα να γράψω πολλά πράγματα, τα είχα έτοιμα μάλιστα τα περισσότερα, αλλά πριν λίγο έμαθα τα δυσάρεστα και κάθε διάθεση χάθηκε.

Η μια από τους νεκρούς της τράπεζας ήταν η φίλη μου η Αγγελική από το Αίγιο.

Ίσως το φίλη να είναι μεγάλη κουβέντα, γιατί είχαμε να μιλήσουμε πολλά χρόνια. Ήταν όμως από τους ανθρώπους που σου κάνουν αμέσως κλικ. Πολύ φιλική, πολύ έξυπνη, χαμογελαστή, ομιλιτική, όμορφη... Ήταν από τους ανθρώπους που θέλω να καλώ φίλους.

Είχα ήδη σοκαριστεί και στεναχωρηθεί απίστευτα όταν οι 3 νεκροί μου ήταν ακόμα άγνωστοι. Τώρα... Δεν έχω λόγια... Δεν μπορώ να το πιστέψω ακόμα.

Το τραγικό είναι ότι η Αγγελική κατάφερε να φτάσει μέχρι το μπαλκόνι του 2ου ορόφου, αλλά δεν ήταν αρκετό.
Το σοκαριστικό για μένα ήταν ότι είχα δει την φωτογραφία της γυναίκας που είχε πεθάνει στο μπαλκόνι, πριν μάθω ότι ήταν η Αγγελική. Στη φωτογραφία όμως δεν φαίνεται το πρόσωπό της και δεν μπόρεσα να την αναγνωρίσω (όχι ότι θα ήταν εύκολο). Θα προτιμούσα να μην την είχα δει. Δεν θέλω να είναι αυτή η τελευταία εικόνα που έχω για την Αγγελική.

Θέλω να την θυμάμαι όπως την τελευταία φορά που συναντηθήκαμε. Ήμασταν σε ένα αυτοκίνητο στην Αθήνα και κάπου πηγαίναμε (ούτε που θυμάμαι πού). Ήταν συνοδηγός, και έδινε οδηγίες στον οδηγό για 2 στροφές μετά, ακριβώς όπως οι συνοδηγοί σε αγώνες ταχύτητας. Τότε μου είχε κάνει φοβερή εντύπωση. Φοβερή μνήμη, φοβερή αίσθηση του χώρου και λακωνικότατη. Την είχα ονομάσει ανθρώπινο GPS.

Και τώρα...

Και κάπου εδώ ξεκινάει η οργή.

Αν αληθεύει ό,τι γράφει το troktiko (Καταγγελίες εργαζομενου στη Marfin Bank), τότε οι εργοδότες της (και το κράτος) έχουν πολύ μεγάλες ευθύνες για τον άδικο χαμό της.

Η συγκεκριμένη τράπεζα ήταν η μοναδική (απ' ό,τι θυμάμαι) επί της Σταδίου που δεν είχε ρολά ασφαλείας (ή κάτι αντίστοιχο), παρά μια μεγάλη τζαμαρία. Ήταν ο εύκολος στόχος. Ήταν ο μόνος στόχος. Το να αφήσεις ανθρώπους μέσα (πόσω μάλλον να τους απαγορεύσεις να φύγουν) και ειδικά σε ένα κτίριο που δεν καλύπτει τους κανόνες πυρασφάλειας είναι εγκληματική αμέλεια. (Αμέλεια;)

Από την άλλη, τα ΜΑΤ που ήταν; Την Πρωτομαγιά όταν περνούσαμε τη Σταδίου ήταν πανταχού παρόντες. Τι έγινε σήμερα;

Τα παραπάνω βέβαια δεν αποτελούν δικαιολογίες για τους κουκουλοφόρους που έβαλαν φωτιά στην τράπεζα. Μέχρι χθες ήταν βάνδαλοι, ανεγκέφαλοι, τραμπούκοι, προβοκάτορες. Τώρα είναι και δολοφόνοι.

Ειλικρινά, δεν ξέρω τι θα γίνει την επόμενη φορά που θα δω κάποιον σε πορεία να προσπαθεί να σπάσει βιτρίνα ή να πετάξει μολότωφ σε κτίριο...


Γ.


Υ.Γ. Και μια ερώτηση προς τα πιτσιρίκια που ήταν ντυμένα "αντιεξουσιαστές" και πετούσαν πέτρες και μολότωφ λες και ήταν παιχνίδι: Πώς νιώθετε τώρα που είστε συνεργοί σε δολοφονία; Νιώθετε αρκετά επαναστάτες;

28.4.10

Πέντε και στο χέρι

(Λούντβιχ φον Μίζες)


Φτάσαμε αισίως τις 5 υποθέσεις γερμανικών μιζών προς έλληνες πολιτικούς και αξιωματούχους. Ειδικά από το Μάρτιο και μετά, έχουμε μια κάθε 2-3 εβδομάδες:

Η τριλογία της γερμανικής μίζας

Χορός από μίζες... made in Germany

Είπα λοιπόν να ξεκινήσω να τις καταγράφω κάπου, γιατί με το ρυθμό που βγαίνουν, σε λίγο θα χάσουμε τη μπάλα.


1. Υπόθεση πρώτη και διασημότερη: Siemens

Μίζες της Siemens και στην Ελλάδα


Και μια λίστα με τα πιο πρόσφατα άρθρα σχετικά με την: Υπόθεση Siemens


2. Τρόλευ Neoplan (θυγατρική της "ΜΑΝ")

Και μίζες με κεραίες!



3. Οχήματα Daimler-Mercedes Benz

Daimler όπως Siemens

Προκαταρκτική για τις νέες μίζες


4. Υποβρύχια Ferrostaal

Mίζες σε έλληνες αξιωματούχους και για τα υποβρύχια


5. Και το φρέσκο: ΟΣΕ-Deutsche Βahn

Mίζες και από την Deutsche Bahn στην Ελλάδα


Αυτά μέχρι στιγμής. Και έχουμε μέλλον ακόμα...


Update 2/5/2010

6. Γερμανικά άρματα μάχης

Αμαρτωλές προμήθειες με έκπτωση... φόρου


Γ.


Υ.Γ.1 Και το απρόσμενο: Με γερμανικό know how... λαδώματος η Hewlett Packard
Η έκπληξη είναι ότι σε αυτήν την υπόθεση δεν εμπλέκεται πουθενά η Ελλάδα (για την ώρα).

Υ.Γ.2 Ο Λούντβιχ φον Μίζες είναι υπαρκτό πρόσωπο. Κρίμα που ήταν Αυστριακός...

23.4.10

Αγώνας ή αγκώνας;

("Ο αγκών μου!", που έχει πει κι ο Αρκάς...)

Η εικόνα μιλάει από μόνη της

Αφορμή για το παρακάτω κείμενο αποτέλεσαν δύο τηλεοπτικές χυδαιότητες, μια ραδιοφωνική συνέντευξη και η παραπάνω εικόνα.

Θα ξεκινήσω από τις χυδαιότητες.


Χυδαιότητα πρώτη και μεγαλύτερη:

Η έφοδος των τηλερεπόρτερς (που θέλουν να λέγονται δημοσιογράφοι) στα σπίτια των κατηγορούμενων ως μέλη του Επαναστατικού Αγώνα. Με θράσος περιφέρονταν σε σπίτια που τα βάφτισαν γιάφκες επιδεικνύοντας ως τεκμήρια ενοχής βιβλία και όργανα γυμναστικής. (Αν και στη σημερινή κοινωνία αυτό δεν θα έπρεπε να μου κάνει εντύπωση.) Ακόμα κι αν είναι ένοχοι, δεν είχαν κανένα δικαίωμα να το κάνουν. Άσε που πρέπει να είναι και παράνομο. (Οι αρχές προστασίας προσωπικών δεδομένων κλπ κλπ αλήθεια τι κάνουν;)

Γιατί όμως το επέτρεψε αυτό η αστυνομία; Γράφει ο Πιτσιρίκος:

Και συνεχίζει σε άλλο ποστ:

"Γιατί κάποιοι «ανέβασαν» στο Διαδίκτυο τηλεοπτικά βίντεο με εικόνες από τις ρημαγμένες κατοικίες αυτών των ανθρώπων; Αυτό είναι χυδαιότητα, όχι το DVD της Τζούλιας."

Διαβάστε και τον Καιρό.


Χυδαιότητα δεύτερη:

Η προσπάθεια σύνδεσης των κατηγορούμενων με την βόμβα στα Πατήσια που σκότωσε το μικρό Αφγανό. Τα πρωτεία στην διαστρέβλωση της είδησης είχε το MEGA, που άλλαξε και την ώρα και το περιεχόμενο του διαλόγου. Το τελικό συμπέρασμα του δελτίου ήταν ότι όχι μόνο οι κατηγορούμενοι είναι ένοχοι, αλλά και κτήνη. Ο διάλογος όμως, όπως προκύπτει τελικά από την δικογραφία, θα μπορούσε να έχει γίνει ανάμεσα σε δυο οποιουσδήποτε Έλληνες πολίτες που είδαν ειδήσεις.

Επακόλουθο πρώτο.
Κανένα κανάλι, και ειδικά το MEGA, δεν επανόρθωσε και δεν ζήτησε συγγνώμη για την παραπληροφόρηση.

Επακόλουθο δεύτερο.
Το ΕΣΡ κάνει την πάπια. Προφανώς εκείνη την ώρα κοίταζε τι πρόστιμο θα ρίξει στον Λαζόπουλο ή στο Ράδιο Αρβύλα και δεν είχε χρόνο να ασχοληθεί με ασήμαντες υποθέσεις. Η ΕΣΗΕΑ επίσης.


Η ραδιοφωνική συνέντευξη.

Στις 14 Απριλίου, ο πρώην Αναπληρωτής Υπουργός Εσωτερικών Χρήστος Μαρκογιαννάκης έδωσε συνέντευξη στην εκπομπή των Λυριτζή και Οικονόμου στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΪ. (20' και μετά)
Ανάμεσα σε άλλα εξωφρενικά, είπε και το εξής:

"Πολλά πράγματα δεν λέγονται, διότι οφείλω να σας πω ότι πολλά δεν είναι ορθόδοξα από αυτά τα οποία γίνονται, διότι όταν πηγαίνεις με το σταυρό στο χέρι δεν κάνεις τίποτα. [...] Εγώ ακούω και πολλούς συναδέλφους σας οι οποίοι το ευλογούν." Και στη συνέχεια ανέφερε ένα κατά τη γνώμη του "ανώδυνο" παράδειγμα.

Δηλαδή, η αστυνομία εν γνώση του υπουργού (και ενδεχομένως με προτροπή του) παραβίαζει τους νόμους που προορίζεται να προστατέψει και ο υπουργός το δέχεται (δίνοντας το πράσινο φως για οποιαδήποτε αυθαιρεσία), θυσιάζοντας τη νομιμότητα και τα ανθρώπινα δικαιώματα στο βωμό της ασφάλειας! Και επιπλέον για να αποδείξει την ορθότητα των επιλογών του παρουσιάζει ως στοιχείο την αποδοχή αυτών των πρακτικών εκ μέρους των δημοσιογράφων, λες και είναι ειδικοί, λες και αυτό που μετράει είναι η δική τους άποψη κι όχι οι νόμοι και το σύνταγμα!

Κατ' αρχάς, μια μάχη κατά την οποία παραβαίνεις αυτά που υποτίθεται ότι υπερασπίζεσαι, είναι μια μάχη εκ των προτέρων χαμένη. Επίσης, αποδεικνύεται περίτρανα γιατί η ελληνική αστυνομία έχει τα σημερινά χάλια, με καθημερινές σχεδόν περιπτώσεις αυθαιρεσίας, υπερβολικής βιας, βασανιστηρίων, ψευδομαρτυριών και κατασκευασμένων στοιχείων.

Ωστόσο, η συνέντευξη είχε κι άλλα ενδιαφέροντα σημεία, με κυριότερο το ότι (τουλάχιστον) ο Μαζιώτης ήταν υπό παρακολούθηση καθ' όλο το διάστημα δράσης του Ε.Α. Κι εδώ προκύπτει το ερώτημα, που θέτει κι ο ίδιος ο Μαρκογιαννάκης (η απάντηση που δίνει βέβαια είναι γελοία), αφού τον παρακολουθούσαν πώς διάολο συμμετείχε στις ενέργειες του Ε.Α. χωρίς να τον συλλάβουν;

Αυτό και άλλα καίρια ερωτήματα θέτει και ο Στέλιος Κούλογλου:

"Αν πράγματι η εξάρθρωση του “σκληρού πυρήνα” της οργάνωσης άρχισε να ξετυλίγεται ένα μήνα πριν με την συμπλοκή που οδήγησε στον θάνατο του Λάμπρου Φούντα, τότε πως οι σύντροφοι του όχι μόνο δεν εξαφανίστηκαν από προσώπου γης αλλά αντίθετα διατήρησαν στον υπολογιστή τους ενοχοποιητικά στοιχεία για την δράση τους και σχέδια μελλοντικών επιθέσεων;"

και η Ελευθεροτυπία:

"Ο 39χρονος πλέον συνήθης ύποπτος των τελευταίων χρόνων εμφανίζεται από τους διαχειριστές των ερευνών ως ένας πολύ προσεκτικός και επιμελής στις κινήσεις του πολέμιος του συστήματος και του κράτους, αλλά την ίδια στιγμή γίνονται αποκαλύψεις για σοβαρά στοιχεία που βρέθηκαν στο σπίτι του. Αυτό όμως έρχεται σε πλήρη αντίφαση με τα χαρακτηριστικά που του αποδίδονται. "

Λαμβάνοντας υπόψη και αυτό που λέει ο Πιτσιρίκος (με το οποίο συμφωνώ απολύτως):

"Γιατί υιοθετούνται ως αποδείξεις οι πληροφορίες που διοχετεύει στα παπαγαλάκια η Ελληνική Αστυνομία; Όλοι γνωρίζουμε πως η Ελληνική Αστυνομία είναι μια από τις πιο διεφθαρμένες αστυνομίες στον κόσμο (είναι η ίδια Αστυνομία που υποστήριζε πως μια ζαρντινιέρα επιτέθηκε σε έναν Κύπριο φοιτητή). Προσωπικά, δεν πιστεύω τίποτα απ’ όσα λένε οι μπάτσοι και τα παπαγαλάκια."

Τότε ποια είναι η αλήθεια;

Προσωπικά δεν μπορώ να βγάλω άκρη. Μου φαίνεται πάντως απίθανο ο Μαζιώτης να είναι ηγετικό στέλεχος τρομοκρατικής οργάνωσης. Το είπε μέχρι κι ο Μαρκογιαννάκης στο ραδιόφωνο: κάποιος που έχει συλληφθεί και φυλακισθεί για τοποθέτηση βόμβας και παρακολουθείται (και το ξέρει), έχει "καεί" ως τρομοκράτης.
Αντίστοιχα και οι υπόλοιποι, αφού (οι περισσότεροι) έχουν συλληφθεί ήδη μια φορά (στο Πολυτεχνείο το 1995) η λογική λέει ότι δεν είναι κατάλληλοι για μέλη τρομοκρατικής οργάνωσης, γιατί (για την αστυνομία) είναι ήδη ύποπτοι.

Έστω όμως ότι η αστυνομία έχει δίκιο. Τότε γιατί μετά το θάνατο του Λάμπρου Φούντα οι κατηγορούμενοι δεν προσπάθησαν να εξαφανίσουν τα στοιχεία που τους εμπλέκουν στον Ε.Α.; Και καλά τα όπλα, που πες ότι δεν μπορούσαν να πάνε να τα μετακινήσουν. Οι προκηρύξεις; Τα αρχεία στον υπολογιστή; Οι πλαστές ταυτότητες; Γιατί δεν τα κατέστρεψαν; Τόσο βλάκες είναι; (Μπορεί.)

Αν όμως είναι βλάκες, τότε πώς ξέφευγαν από την αστυνομία τόσα χρόνια; Αυτό σημαίνει ότι και οι αστυνομικοί είναι ανίκανοι. (Πολύ πιθανό.)

Υπάρχει κι ένα δευτερεύον ερώτημα. Γιατί τους συνέλαβαν την συγκεκριμένη μέρα; Έτυχε ή μήπως όχι;
Ο καθηγητής Ζήσης Παπαδημητρίου είπε στο MEGA (δυστυχώς δεν έχω link, το έδειξε όμως ο Λαζόπουλος στις 22/4) ότι είναι συνηθισμένη τακτική να μην γίνεται μια σύλληψη μέχρι τη στιγμή που βολεύει περισσότερο για να καλύψει κάποιο άλλο γεγονός. (Σε αυτήν την περίπτωση τα χάλια της οικονομίας και την προσφυγή στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.)
Λογικά η αστυνομία θα έπρεπε να τους είχε εντοπίσει καμμιά εβδομάδα μετά το θάνατο του Φούντα. Αν περίμενε σκόπιμα για να μαζέψει στοιχεία, τότε μάλλον δεν τα κατάφερε. Αντίθετα, όταν τους συνέλαβε δεν ήξερε τίποτα παραπάνω από το πού μένουν. Ωστόσο, παρά την έλλειψη στοιχείων, η κυβέρνηση κατάφερε και το έκανε πρώτο θέμα, αποπροσανατολίζοντας τη συζήτηση από την οικονομία.


Η εικόνα.

Θα κλείσω με την εικόνα στην αρχή του post. Από την πρώτη στιγμή που την είδα μου ήρθε να βάλω τα γέλια. Όπως γράφει κι ο Oldboy:

"Μια φωτογραφία χίλιες σημειολογίες (από τους κουκουλοφόρους ολόγυρα, μέχρι -κυρίως- το ευτυχισμένο χαμόγελο δικαίωσης στο ολοφώτεινο πρόσωπο του κοινωνικού αγωνιστή που ξεπροβάλλει δικαιωμένο ανάμεσα στις συντροφικές γροθιές)."

Αν κάποιος έβλεπε τη φωτογραφία χωρίς να ξέρει τίποτα για την υπόθεση, τι θα καταλάβαινε; Τι θα νόμιζε ότι είναι όλοι αυτοί οι κουκουλοφόροι με τα μαύρα και τι οι τρεις με τα άσπρα; (Αλήθεια, γιατί οι αστυνομικοί που μεταφέρουν τους κρατούμενους φοράνε κουκούλες; Ποτέ δεν το κατάλαβα...)
Συνήθως στο μυαλό των περισσότερων ανθρώπων το μαύρο ταυτίζεται με το κακό, ενώ το λευκό με το καλό, το αγνό. Αν οι αστυνομικοί ήθελαν να κάνουν τους κατηγορούμενους να μοιάζουν με ήρωες, το κατάφεραν...

Προφανώς όμως το πήραν χαμπάρι, γιατί στην πρόσφατη σύλληψη μιας κοπέλας για τους Πυρήνες της Φωτιάς, κάτι άλλαξε:


Τώρα οι αστυνομικοί φοράνε τα λευκά γιλέκα. Οι κουκούλες όμως κουκούλες...


Γ.


Υ.Γ. Η δεύτερη εικόνα (με την κοπέλα) ήταν αναρτημένη στο άρθρο που παραπέμπει το link, όταν την κατέβασα. Αργότερα, για άγνωστο λόγο, το TVXS την άλλαξε.

Υ.Γ.2 Επίσης, μόλις συνειδητοποίησα ότι το TVXS έχει αλλάξει εντελώς και το άρθρο στο παραπάνω link. Θα ψάξω μήπως βρω το σωστό, αν και αμφιβάλλω...

9.12.09

Ε-ΦΑΠΑ-Ξ

Σε έναν διάλογο με τη μητέρα μου σχετικά με τις αλλαγές στο ασφαλιστικό, την επιλεκτική "αμνησία" των δημοσιογράφων και την μείωση της αξίας του χρήματος, μου είπε την εξής ατάκα:

"Παλιότερα με ένα εφάπαξ έπαιρνες ένα σπίτι, αργότερα με ένα εφάπαξ έπαιρνες ένα αυτοκίνητο, τώρα παίρνεις τον πούλο."

Τι να πω εγώ μετά...

Γ.

23.10.09

Παρά λίγο...

(Κρίμα...)



Δεν μπορώ αυτές τις μέρες να μην σκεφτώ το εξής:
Αν η Μαρία Δαμανάκη είχε δεχτεί τη θέση στο Υπουργείο "Προστασίας" του Πολίτη, θα είχαμε ζήσει το κωμικοτραγικό γεγονός οι υπάλληλοι του ενός εκφωνητή του Πολυτεχνείου να συλλαμβάνουν τον άλλο εκφωνητή του Πολυτεχνείου.



Θα ήταν ο θρίαμβος της Μεταπολίτευσης...


Γ.


Υ.Γ. Ιδέα μου είναι ή η ομάδα Δ φέρνει λίγο προς την ομάδα της τελευταίας φωτογραφίας;

Δ

Stormtroopers